 την αρχή χρησιμοποιούν ακατέργαστα χαλίκια, άσπρα ή μαύρα,
που σιγά-σιγά εμπλουτίζονται με χρώματα, ενώ σύντομα προχωρούν και στην
κατασκευή των ψηφίδων, που είναι είτε λίθινες, που αποκόπτονται τεχνικά από
τεμάχια μαρμάρων ή άλλων φυσικών πετρωμάτων, είτε τεχνικές, από υαλόμαζα ή
σπάνια από ημιπολύτιμους λίθους. α ψηφιδωτά της Oλύνθου, της Περγάμου, της Δήλου, της
Πομπηΐας κ.α. είναι εξαιρετικά δείγματα ακμής του ψηφιδωτού την αρχαιότητα.
ην ρωμαϊκή περίοδο η χρήση του ψηφιδωτού σχεδόν
γενικεύεται στην κατασκευή των δαπέδων. Διακοσμητικά θέματα, μυθολογικές σκηνές,
καθώς και αντίστοιχες από την καθημερινή ζωή, καλύπτουν τα δάπεδα
δημοσίων και ιδιωτικών κτιρίων.ην πρώτη περίοδο του Xριστιανισμού διατηρούνται πολλές
φορές τα ίδια θέματα, που αποκτούν όμως τώρα έναν διαφορετικό συμβολισμό. |