Τα νερά της βροχής διαπερνώντας το έδαφος συγκρατούνται σε διάφορα επίπεδα από στρώματα πετρωμάτων διαφορετικής(ανόμοιας) διαπερατότητας. Τελικά συγκεντρώνονται στα πιο συμπαγή πετρώματα σχηματίζοντας όγκους νερού (στήλες νερού). Η ανώτατη επιφάνεια των στηλών αυτών ονομάζεται υδροφόρος ορίζοντας. Ο υδροφόρος ορίζοντας ακολουθεί την τοπογραφία (το ανάγλυφο) του εδάφους. Η στάθμη του παρουσιάζει μεγάλες εποχιακές μεταβολές, είναι δηλαδή χαμηλότερη το καλοκαίρι και ψηλότερη το χειμώνα.