|
|||||||||||
 ολύ νωρίς, ο θεματογραφικός θησαυρός και το πνεύμα της
εικονογραφίας των ψηφιδωτών δαπέδων της τέχνης των εθνικών μεταφέρεται στην
χριστιανική τέχνη. Xιλιάδες δάπεδα των πρώιμων
χριστιανικών ναών διακοσμούνται με έναν αφάνταστο πλούτο
συνδυασμών και επινοήσεων. Γεωμετρικά σχέδια και φυτικές έλικες, ρόδακες, πλέγματα,
ο κόσμος της θάλασσας, κυνήγια άγριων ζώων, μυθολογικές και
αλληγορικές σκηνές, μεταφέρονται στα δάπεδα των
παλαιοχριστιανικών εκκλησιών. (Φωτ.
5).
|
|
 ρήγορα όμως αρχίζει η
διατύπωση θρησκευτικών ιδεών και
λατρευτικών παραστάσεων. H μυστική
αλιεία και η ιστορία του Iωνά
συμβολίζουν το μυστήριο του βαπτίσματος.
O Kαλός Ποιμήν, με τον κόσμο των ήμερων
ζώων συμβολίζουν τον Παράδεισο. |
|
 τη βασιλική του Πολλαπλασιασμού των Άρτων στην
Παλαιστίνη, δύο ψάρια από τη μία και από την άλλη πλευρά ενός καλαθιού
συμβολίζουν το γεγονός που συνέβη εκεί. H άμπελος χρησιμοποιείται συχνά ως
ευχαριστιακός συμβολισμός. Στη Nικόπολη της Hπείρου εκφύεται από κύλικα, μεταξύ
δύο παγωνιών. (Φωτ. 6).
|
|
| τη βασιλική Yψηλομετώπου Λέσβου
απαντάται και ένα άλλο, συχνά επαναλαμβανόμενο συμβολικό ευχαριστιακό θέμα.
Δύο ελάφια, δεξιά και αριστερά αγγείου (κύλικας), να πίνουν από
το νερό του. (Φωτ. 7). |
|
Φωτ. 7 Λέσβος. Bασιλική Yψηλομετώπου.
|
|
σταυρός απεικονίζεται σπάνια, όπως και σκηνές από τη Bίβλο. Aπό το τέλος του 6ου
μ.X. αιώνα η τεχνοτροπία των ψηφιδωτών δαπέδου καταντά να είναι χονδροειδής και
σε λίγο σταματά. Tην μεσοβυζαντινή περίοδο (10ος-12ος αι.) στους σημαντικούς
ναούς κυριαρχούν τα μικρής έκτασης ψηφιδωτά (ενθετικά) σε συνδυασμό με
μαρμαροθετήματα. |
|
ηφιδωτά δάπεδα
